ผลิดอกงาม...แตกกิ่งใบ

จับดวงใจแม้ใครบังเอิญได้เดินมองมา

อาจจะพบเห็น...เห็นด้วยตา

ต้นชบาขึ้นในโรงเรียนสอนคนตาบอด

ไม่อาจชม...ดอกชบา

ด้วยดวงตาสองตามีกรรมโลกจึงมืดมน

ไม่อาจพบเห็นเหมือนบางคน

ว่าดอกผลนั้นมีสีสันรูปทรงอย่างไร

บอดก็เพียงสายตาเท่านั้น

แต่จิตใจก็ยังผูกพันความงาม

อาจจะรับรู้ไปตาม...

สูดกลิ่นงามฟังเสียงวิไลร่มไม้บังเงา

ต่างก็เพียงผู้จะชม

สิ่งจะชมสำคัญในมันนั่นคืออันใด

เหตุกับผลนั้นหรือว่าใจ

ต้นชบาก็มีความหมายไปตามคนมอง

สิ่งจะงาม...อยู่กับใจ

บอดที่ใจเห็นไปอย่างไรไม่มีวันงาม

โลกจะสวยนั้นสวยไปตาม...

จิตที่งามมองโลกสดใสไปในทางดี

พี่ผู้น่ารักคนหนึ่งได้ให้แง่คิดดีๆ

ผ่านบทเพลงๆหนึ่งไว้สำหรับการคบเพื่อน

โดยเฉพาะเพื่อนที่มองเห็นได้ด้วยจินตนาการ

สิ่งที่เค้าเห็นจะงดงามหรือไม่นั้น

ก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง

เรา...ผู้ซึ่งมองเห็นได้ด้วยตา

ก็สามารถแยกแยะสิ่งที่เห็นได้เช่นกัน

ผมกำลังพูดถึงเพื่อนใหม่ผู้ตาบอดของผม

เพราะตอนนี้...เรา...ต่างฝ่ายต่างได้ให้กำลังใจ

และมอบสิ่งดีๆให้แก่กันมา 3 วันแล้ว

และคงจะยาวนานต่อไป...

ยาวนานจนกว่าผมจะได้กลับบ้านอีกครั้ง

ถึงตอนนั้นแล้วผมคงไม่เสียใจ(ถ้าทำได้)

แต่คงจะรู้สึกดีใจมากกว่า

ที่ผมอาจจะได้อยู่เป็นความทรงจำที่ดี

ในจินตนาการส่วนหนึ่งของเขา

และเพื่อนคนนี้ก็จะอยู่ในความทรงจำผมเช่นกัน

ผมเคยคิดเช่นนี้มาหนนึงแล้วกับ"ออย"

เพื่อนสนิทที่สุดของผม

เมื่อตอนที่เราจากกัน(เพียงแค่ชั่วคราว)

และผมก็ขอเก็บความรู้สึกดีๆเหล่านั้น

ไว้กับเอนทรี่นี้

เพราะหากเปิดดูอีกที

คงจะรู้สึกดีไม่น้อยเลยทีเดียว ^_^

และถึงแม้ว่า

"เขา" และ "เธอ" อาจจะไม่มีวันได้รับรู้เลยก็ตาม

ปล. จากเนื้อเพลงที่ได้อ่าน

และเพลงที่ได้ฟัง ---- ผมก็เข้าใจแบบเนี้ยแหละ ^_^

ก็สามารถ จริงๆแล้ว asdfsdf
edit @ 2006/09/06 15:24:22