เค้าดาวน์
(แต่เราไม่ผ่อนต่อหรอกนะ)
หลายเดือนก่อน ผมย้ายที่ซุกหัวนอนมาใช้ชีวิต ม.5 ที่นี่
ในขณะที่ยังคิดถึงที่เก่าอยู่ตลอดเวลา
การใช้ชีวิตที่นี่ก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับที่เก่ามากนัก
(ถ้าไม่นับเรื่องเพื่อน)
ตอนเช้าๆผมต้องเดินไกลเป็นโลได้
และจะฟังเพลงได้เกือบสิบเพลง
(บางทีอาจน้อยกว่านั้นนิดหน่อย)
ช่วงเวลาที่ได้เดินฟังเพลงผ่านสิ่งต่างๆรอบตัวไป
ส่วนใหญ่แล้วมันเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดในรอบวัน
อาจมีบางวันหลุดจากโลกส่วนตัว
ใช้หางตาเหล่ใครๆที่เดินสวนมาบ้าง
จนสะดุดฟุตบาทไปหลายทีก็มีอยู่
บางวันรถที่ไม่มีตาแทนเจ้าของมันก็ชะฮะแวบ
แอบมาทักทายสีข้างของผมแบบใกล้ ๆ
จริงๆแล้วเป็นผมต่างหากที่พามันไปหารถ ...
และบ่อยไปที่บังเอิญได้ร่วมเดินทางไป รร.
พร้อมกับเพื่อนที่มันออกบ้านมาในเวลาเดียวกัน
ช่วงเช้าที่เร่งรีบของผมถูกแต้มความสุข
ด้วยเสียงเพลงและสิ่งรอบตัวเหล่านี้มาตลอด
บางวันที่ส่าง...เอ่อ..ไม่ใช่มั้ง...ตาตื่นเต็มที่
อาจมีโยกซ้ายโยกขวาก้าวตามจังหวะเพลง
บางวันก็สุนทรีย์เสียจนเคลิ้ม ลืมไปว่าต้องรีบเดิน
บางวันก็สงบเงียบจนเกือบเหงา และบางวันที่เศร้า
ก็มีน้ำตา(ตกใน)ไหลให้เสียงเพลงปลอบประโลม
ชีวิตของผมก็คงจะดำเนินไปในลักษณะนี้เรื่อยๆ
(อย่างน้อยก็คงอีกเป็นปี ๆ)
ถ้าหากว่าในวันหนึ่งตอนนั้นมันไม่ได้เกิดขึ้น
โอ้ จอร์จ นายแน่มาก....ผมตัดสินใจหน้าท้อง
รับหัวเข่าของเจ้ายักษ์แบบไม่ต้องคิดมาก
จะลำบากก็แค่ตอนอยู่ในสถานกักกันคนพิการก็เท่านั้น
(เอ่อ..จริง ๆ แล้วอยู่อีกปีคิดว่าคุ้มกว่านะว่าไง...)
จากวันนั้นชีวิตผมก็เปลี่ยนไป
วันทูคอล ทำให้ผมอิสระขึ้น เฮ้ย ...ไม่ใช่
เอ่อ...ชีวิตผมเปลี่ยนไปจริงๆ
เพราะผมจะได้ตื่นสายขึ้นอีกครึ่งชั่วโมง
ล้อเล่นอีกละ ...^_^
เพราะมันเป็นชีวิตแสนสนุกและคุ้นเคยตะหาก
++++++++++++++++++++++++++
tag มา - เดี๋ยวเราจะแก้เค้น tag ให้หมดเลย
1
ก่อนอดีตชาติก่อนเราเป็นลูกคนแรกของพ่อกับแม่เราพี่ชายใหญ่เราเสียชีวิตตอนอายุเท่าๆกับเราตอนนี้พอดีหลังจากนั้นอีกปีกว่าจึงกำเนิดพี่หญิงใหญ่คนต่อมาซึ่งตอนนี้มีหลานให้เราแล้ว หมายถึงเราเป็นน้าคนมาสิบกว่าปีแล้วเราไม่ได้ระลึกชาติได้ มีศาสตร์หนึ่งบอกได้ละกันพี่ชายรองเรากำลังหมั้นหมายและจะแต่งงานแล้วพี่ชายสามเราไม่ค่อยอยากพูดถึงคุณปกป้อง เรารักกัน รักกันและเราก็มีน้องสาวคนเล็กอีกคนเอาเป็นว่าชาติก่อนตอนที่เราตายคงลำบากน่าดูเพราะหาทางกลับเข้าท้องแม่นานตั้งยี่สิบกว่าปี2อดีตจริง ๆ แล้วอยากบอกก่อนที่จะมาเขียนบลอกนี่เราไปทำอะไรมาก่อนจะย้ายมาเรียนมาอยู่นี่เราไปทำอะไรมาข้อนี้ติดไว้ก่อนนะครับไว้กลับไปแล้วสัญญาว่าจะเล่าให้อ่าน3ปัจจุบันเรากำลังเขียน tag ให้อ่านอยู่ไง(ล้อเล่น)เรากำลังจะได้กลับบ้านตะหากหลังจากปีที่แล้วเราได้ย้ายมาที่นี่ก็มีความสุขดี สนุกบ้าง เหงาบ้างเราไม่ค่อยมีความทุกข์เท่าไหร่หรอกตอนเจ็บสุด ๆ อยู่ในโรงบาลเรายังมีความสุขเลยเอ..แล้วปัจจุบันนี้อะไรที่เพื่อนยึงไม่รู้ล่ะออ...เมื่อคืนเราไม่ได้อาบน้ำตอนนี้กำลังจะไปอาบ(ล้อเล่นอีกละ)ช่วงนี้เราคิดว่าเรามีความรักให้หลาย ๆ คนมากขึ้นบางทีอาจสับสนว่าเป็นรักแบบไหนแต่ก็จะปล่อยไปตามธรรมชาตินี่ ๆ ๆไว้ค่อยมาเขียนต่อได้มั้ยเนี่ยะหิวข้าวอ่ะ(หือ..ปัจจุบันจริง ๆ)edit @ 2007/01/07 10:50:56
edit @ 2007/01/07 10:52:10
ช่างเป็นปี
มีความสุขกับสิ่งที่เรามีอยู่ได้อย่างยอดเยี่ยม ขอให้เป็นปีที่มีความสุขอีกปีนึงน้า ปอมซัง
