คือไม่อยากจะเล่าอะไรมาก เพราะยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ (ดูไม่ทันว่างั้นเหอะ) ไม่กล้ากล่าวหาใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะผู้เล่นสิงคโปร์ ผู้ตัดสิน หรือไม่ได้เข้าข้างนักเตะไทย แต่เท่าที่สังเกต (ซึ่งมันเป็นปกติของผู้ตัดสินที่จะโอนเอียงให้เจ้าบ้านอยู่แล้ว) รู้สึกว่าผู้ตัดสินจะออกอาการเกินไปหน่อย เพราะเรารู้สึกตั้งแต่ครึ่งแรกแล้ว แต่เชียร์มาเรื่อย ๆ ก็มันดีอยู่หรอก ไปกับเพื่อน ๆ หลายคนครับ แต่ในรัศมีสิบเมตร มีเชียร์ไทยอยู่ผมคนเดียว เหอ ๆ แต่ไม่ได้เขม่นกันนะ ทักทายไรกันดีตามประสาแฟนบอล แต่พอถึงลูกโทษปัญหานั้นเท่านั้นแหละ ที่ล้อมรอบตะกี้หันมาทางเรายังกะจะเอาเรื่องให้ได้ซะงั้น ตอนแรกกะว่าจะรอดูสถานการณ์ในสนาม ไป ๆ มา ๆ กองเชียร์ไทย ไม่ว่าจะจุดไหน ก็จะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ด้วย เพื่อประกันความปลอดภัย เราจะกลับแล้วแต่ก็ติดอยู่ในวงล้อมกองเชียร์สิงคโปร์ แต่ก่อนจะถึงตัวเรา ก็มีเพื่อน ๆ เราล้อมกันไว้อีกชั้นนึง จึงมิอาจทำไรเราได้ ฮ่า ๆ ๆ ๆ (ทำเป็นเล่นไป...กำ) และแล้วก็ออกสนามอย่างทุลักทุเลได้แผลถลอกมานิด ๆ หน่อย ๆ ไม่รู้ได้มาไง ไม่ได้มีเรื่องกันนะ หายห่วงได้ แล้วก็ปลอดภัยกลับมาเล่าให้ฟังกันนี่งาย อิ ๆ เป็นการเชียร์บอลไทยที่ระทึกที่สุดในชีวิต...

ว่าแต่ใครดูตีวีมะวานเห็นปอมบนอัฒจันมั้ยล่ะครับ ^_^ เย้ว ๆ อยู่ตรงนั้นน่ะ 555 ถึงว่าหน้าตาคุ้น ๆ ใช่มั้ยล่ะ อิ อิ (คนเปนแสน คงจะเห็นเราเป็นแค่ดอท ๆ นึงละนะ...กำ)

edit @ 2007/02/01 13:06:13