เงียบหายไปแสนนาน นั่นคือมันหนีไปบวชที่ต่างจังหวัด ช่วงซัมเมอร์นี้ ณ วัดศรีสุพรรณ อ.แม่ใจ จ.พะเยา หลังถูกคุณยายตัดห่างปล่อยไว้ที่นั่น ในนั้นช่างสบายใจ ไม่วุ่นวาย สงบและเยือกเย็น แม้อากาศเริ่มร้อน(และร้อนมากด้วย) สงกรานต์ + งานวัดที่นั่นเป็นไปแบบไทย ๆ แม้เป็นเมืองเล็กๆ แต่ชุมชนดูอบอุ่นเกื้อกูล มีน้ำใจ ร่วมมือกันเป็นอย่างดี(วันนั้นคงออกมาสาดดดดน้ำกันหมดหมู่บ้านเลยมั้ง เยอะจริงๆ) ไม่เหมือนที่บ้านเราและตามจังหวัดใหญ่ๆ ที่นักท่องเที่ยวล้นหลาม แต่หาเอาจารีตเกือบไม่เจอ ซึ่งไม่อาจเทียบได้กับที่นี่ และเป็นสงกรานต์ปีที่ประทับใจที่สุดเท่าทีได้เที่ยวมา แต่เป็นพระเป็นเณร เล่นสงกรานต์ไม่ได้ อาศัยอยู่กับวัดกับวา ก็โกหกไม่ได้เช่นกัน แท้จริงแล้ว pom ไม่ได้ออกบวชแต่อย่างใด แค่ไปเป็นเด็กวัด !!!

แต่ปฏิบัติเหมือนพระนะ ตื่นนอน จำวัด(เอ๊ยจำไม่ได้เพราะยังไม่ได้บวช...นอนหลับ--> บวชแล้วความจำคงดีขึ้น...แน่ะยังจะเล่นอีก ^_^) ตักบาตร(หมายถึงตามต้อยๆไปนะไม่ได้ถือบาตร มันบาป)สวดมนต์ นังมาธิ เกือบทุกอย่างเลย ใหม่ๆก็ค่อนข้างยาก หลายวันก็ดูจะชินและรู้สึกดี ไม่เชื่อก็ลองไปอยู่ดูซักเดือนซิ่ครับ

โชคดีจังที่ยังไม่กลับเชียงใหม่ ในวันสงกรานต์สนุกมาก ก็ใจกล้าหน้าด่านไปขอถ่ายรูปเขา ชาวบ้านใจดีมาก แล้วก็เอนจอยน์ขนาด น่ารักจริงๆ (สวยด้วย !)

ต้องขออภัยคุณลุงคุณป้าที่แอบเอารูปมาลงโดยไม่ได้ขออนุญาต (อนุญาตคาดว่าเขียนไม่ผิดนะ) จะไปขออนุญาตทุกท่านก็เกรงใจ รบกวนเวลาสนุกสนานเป่า ๆ เอาเป็นว่าไม่ได้มีเจตนาร้ายนะขอรับท่านผู้ใจดี ^_^

ศรัทธาเค้าเยอะ ทำเอาวัดเล็กๆดูล้นหลามขอโทษนะครับคุณลุงคุณป้าที่แอบเอารูปมาโพสต์โดยไม่ได้ขออนุญาต(ญาตไม่มีสระอิใช่ไหม..จำได้)

สาดเนี่ยะ สาดเนี่ยะ ๆ สาดเนี่ยะสาดเนี่ยะสาดเนี่ยะเนี่ยะ คือได้ยินเป็นอีกแบบน่ะ ไม่รู้ได้ยินเหมือนกันเป่า ^_^ หนุกหนาน

ตอนเช้าพอเข้าวัดทำบุญ ไอ้ปัก ๆ นั่นเคยปักกันเป่า ถึงไม้ไม่รู้วัตถุประสงค์แต่ปักไปแล้วก็สบายใจนะ (ว่าแต่คันชิหายเลย ใบไรไม่รุ มีขนด้วย ไอ้แผ่นกระดาษเล็ก ๆ ปลิวไสวนั่นเขาเรียกว่าตุง มี 12 นักสัตว์ เท่ดี

ช่วงบ่ายนี่หละที่หนุกหนาน นอกจากเขาจะแห่พระสงน้ำพระกันแล้ว พอเข้าถึงในวัดก็จะมีกิจกรรมหลายอย่าง เค้าบอกว่าแขกบ้านแขกเมืองต่างตำบลก็จะมาสักการะพระในงานนี้เหมือนกัน ต่างก็ตบแต่งเครื่องสังเวย (เค้าเรียกไรครับ ใช้คำไม่ถูก) มีจัดรูปขบวนฟ้อนรำ

คุณลุงคุณป้า คุณพี่ คุณน้อง ไม่รู้เขาเรียกฟ้อนรำอะไร แต่ว่าทั้งหมดนี่น่าแปลกที่ไม่ได้เป็นของหมู่บ้านไหน เพียงแต่ว่าเขามีศรัทธาแล้วก็รำเก่งพอตัว ก็เอามาประชันกัน ไม่ได้มีรางวัลล่อใจ ทำไปด้วยความเต็มใจ และกล้าแสดงออกมาก คนดูเต็มเลย เขาออกมาทีละคน ๆ จนรวมเป็นหลาย ๆ คนดังภาพข้าง่ล่างน่ะครับ ดูแปลกตาดี ไม่เคยเห็น บางคนประทับใจก็เอากะตังโยนให้นิดหน่อยพอเป็นพิธี ไม่น่าเกลียด มีสะล้อซอซึง กลองสบัดชัย กลองปูจา ฯลฯ (จำได้แค่นี้)

ข้างบนนี่ก็เป็นภาพประทับใจประจำปีของ POM นะครับ ไม่รู้ดิ่ ชอบคนแก่ ๆ ทำกิจกรรมอ่ะครับ บอกไม่ถูก แค่นี้ก่อนนะครับ รีบไปเตะบอลต่อ(นิสัยไม่ดี แต่ว่าตั้งใจเขียนนะครับ) ^_^

รองสุดท้ายสวย ๆ ทั้งนั้นเลย ยืนดูอยู่ขอบเวที ดูดิ่มีงานจนถึงกลางค่ำกลางคืน เป็นงานประกวดเทพีสงกรานขอรับ ส่วนภาพสุดท้ายนี่ก็สำหรับใครที่งง ๆ ภาพแรก ลองกลับไปดูแล้วจะเข้าใจนะครับ พอดีสังเกตเห็นอ่างน้ำในวัดดูสวยดี ^_^