2007/May/09

ตอนเย็นในวันปกติ...

หลังจากเลิกเล่นบาสกับเพื่อนๆ

และรั้งท้ายเหลืออยู่กับเพื่อน 2 คน

(ไม่ต้องปิดตา...ไม่ใช่เรื่องผี)

กำลังจะเดินออกจากประตูล่างโรงยิม

"พึบ พับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ"

ไอ้เราก็งงว่าทำไมนกกระจอกน้อยตัวนั้น

ถึงได้บินอยู่กับที่บนขอบรางสายไฟ

ถ้าทำเป็นเรื่องปกติไปในตอนนั้น ป่านนี้ก็คง...

เฮ้ยสาด...เอายังไงดีวะ ?

ขามันติดอยู่ในร่องพลาสติกแข็งระหว่างข้อต่อ !!!

เป็นที่น่าสงสารและทรมานยิ่ง

จริง ๆ แล้วเป็นคนทนดูสัตว์ทรมานไม่ได้

และในตอนนั้นดูมันอาการไม่ดีเลย

ขาอีกข้างถูกหนีบมีเลือดซึมและคิดว่ามันกำลังจะขาด !

ในใจบอกให้มันนิ่ง ๆ เพราะถ้ายิ่งบินก็ยิ่งถลอกลึกและยิ่งแน่น

ไม่รู้มันไปหากินอีท่าไหน แล้วขามันเข้าไปได้ยังไง

มันเป็นธรรมดาของสัตว์โลก...

วันนั้นกะจะปล่อยให้มันตาย เพราะดูแล้ว

เหมือนว่ามันจะติดอยู่ตรงนั้นมานานแล้ว

(ถ้าเป็นมนุษย์คงเลือดลงหัวตายไปละ)

แล้วก็เป็นเพราะเราที่เดินออกมาแล้วทำให้มัน

อาจจะจากที่อยู่นิ่ง ๆ รอความตายอย่างสงบ

กลับพยายามบินหนีด้วยสัญชาตญาณ...

ไม่ต้องสงสัยว่าเพื่อนๆก่อนหน้าที่เลิกไปทำไมไม่ช่วยมัน

นั่นเพราะเค้าเลิกกันนานแล้วแต่เหลือง 2 คนที่อยู่ต่อ

และแล้วความคิดที่จะจากไปแล้วปล่อยให้มันตาย

อย่างใจดำ !

ก็เข้ามาตัดสิน...

นกน้อยยังคงบินต่อไปด้วยความเจ็บปวด

ท่ามกลางความเงียบที่ได้ยินแต่เสียงกระพือปีก

เมื่อไหร่จะสิ้นเสียงนั้นซักที

เดินมาก็ตั้งไกลแล้ว

ยังไงมันก็ต้องตาย...

ยังไงก็ช่วยมันไม่ได้

ด้วยเพราะความขี้ขลาดที่จะเห็นเลือด

และแววตาแห่งความเจ็บปวดนั้น

ยิ่งไปแตะต้องกระทบกระเทือน

ยิ่งทำให้มันทรมานมากขึ้น

แต่แล้ว...

เจ้าขี้ขลาดก็สับเท้าอย่างไวไป ณ จุดเกิดเหตุ

ใกล้จะถึงที่มีความทรมานระดับขีดสุด

แต่แล้วก็เดินเลยไป

ขึ้นกะไดไปชั้นบนที่เล่นบาสอยู่ตะกี้

อันเชิญเพื่อนมันใหเลิกเล่นได้แล้ว

แล้วมาช่วยนกตัวนั้นกัน...

ค่อนข้างสูงเอาการ ต้องต่อโต๊ะสองตัว

ใช้ไม้กระทุ้งดูจะเป็นความคิดที่โง่เง่า

ดันเมื่อไหร่ ขาขาดเมื่อนั้น ...!!!... ทันที

เราขออาสาเป็นคนจับโต๊ะให้กันพลาดตกลงมา

(ไม่กล้าแม้แต่จะดูด้านบน ขณะที่เพื่อนช่วยมัน)

แทบอยากจะปิดหูทั้งสองข้างด้วยซ้ำ

เมื่อได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดขณะช่วยเหลือ

ติดอยู่ที่ต้องเกาะโต๊ะให้เพื่อนหรอก...

"ไม่รู้มันเข้าไปได้ยังไง ขามันติดอยู่ลึกมาก"

"และตอนนี้มันร่องแร่งเหลือแต่กระดูกที่ใกล้จะขาดแล้ว"

โอพระพุทธเจ้า !!!

"ตัดขามันซะ"

"รีบทำก่อนที่มันจะเหนื่อยและขาดใจตาย"

(ไม่รู้นกมันรู้จักคำว่าทนพิษบาดแผลไม่ไหวรึปล่าว)

"โป๊ะ"

เฮ้ยมรึงไม่ลังเลเลยเหรอ...?

เพื่อนมันได้ดันรางจนเฉือนขาที่ติดขาดไปแล้ว

และเราสองคนก็ได้เห็นมันบินผ่านประตูโรงยิม

ค่อย ๆ หายไปลิบตา....

ก็ยังดีที่มีแรงบินต่อได้ขนาดนั้น

หรืออาจเป็นเฮือกสุดท้ายแล้วไปตายที่อื่น

ก็ไม่อาจทราบได้...

หวังว่าถ้าไม่ตาย...มันคงใช้ชีวิตอยู่ได้

ด้วยขาเพียงข้างเดียว

เพราะขาอีกข้างนั้น

ได้คาอยู่ในร่องสายไฟ ณ ที่แห่งนี้ไปเสียแล้ว



edit @ 2007/05/09 15:19:32

Comment

Comment:

Tweet


เออ เราชอบเรื่องสั้นที่ปอมเขียนมากเลย
ชอบสุดก็เรื่อง "สะพานที่มีชีวิต" ที่แต่งไว้ใน blogspot เวปเก่าของปอม และเวปร้างของเราน่ะ
#17 by samuner (202.29.63.6) At 2007-05-11 12:18,
โอ๊ย ลุ้นจังค่ะเรื่องนี้
ยังกับหนังที่ค่อย ๆ เครียดขึ้นทุกขณะ
จนมาถึงจุดคลายแมกซ์ที่ท้ายสุดแล้ว
ผู้ชม(อย่างอีชั้น)ยังต้องคิดต่อด้วยความทรมานใจ
ว่าผลลัพธ์ในท้ายสุดจะเป็นอย่างไร ?
#16 by samuner (202.29.63.6) At 2007-05-11 12:16,


มันอาจจะเป็นทางเลือกทางเดียวที่เหลืออยู่ในตอนนั้นที่ดีที่สุดที่จะต้องทำนะคับป่อมป๊อม
ไม่งั้นมันอาจจะตายก็ได้เนาะ เฮ้อ อ่านแล้วสงสารมันมากๆ เลยอ่ะคับ

ขอให้มันหายเจ็บไวๆ ด้วยเถอะ
#15 by Hongfha At 2007-05-10 13:36,
เป็น Entry ที่สยองขวัญพอควร
ถ้าพูดตามกฏแห่งกรรม แปลว่า
ปอมกับเพื่อนๆ และเจ้านกตัวนั้น
เคยทำอะไรกันไว้ในชาติก่อน กลับมา
ชาตินี้ เลยต้องกลับมาช่วยเหลือกัน
ถือว่าเราทำดีที่สุดแล้วหละ เพราะถ้า
เป็นคนอื่น ก็อาจต้องเลือกวิธีนี้
ปล. ภาพที่ไม่ขึ้น เพราะที่ ที่เอารูป
ไปฝากไว้ ล่ม ต้องรออีกอึกใจ
วัยรุ่นเนี่ยใจร้อนจริงๆ หุๆ
#14 by Travelism At 2007-05-10 13:23,

อ่านแล้วน่าสงสารจัง แต่ ถึงยังไง

"สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม"

ทำใจ ๆ เราก้อภาวนาได้แค่ขอให้มันหายดีเท่านั้น

#13 by *.:✿~ Nu~Ning ~✿:.* At 2007-05-09 21:34,
ปอมๆ
หายไปนานเลยนะ
ม่ะมีเวลาอ่านเลย
เดวกลับมาอ่านนะ
คิดถุงมากมายๆๆๆ
#12 by GodTeddy MusicLegion At 2007-05-09 21:32,
เป็นการตัดสินใจที่สุดยอดมากๆ แล้วก้เปนเหตถการณ์ที่กดดันจริงๆค่ะ อ่านไปแล้วก็ลุ้นไปด้วย ไม่รุนกตัวนั้นเปนยังงัยบ้าง แต่ก้ขอให้เค้าโชคดีเนอะคะ

ปล. หนังแองจี้มีอีกเรื่องชื่อ a mighty heart ค่ะ กำลังจะลงโรงใน ตปท.แย้วว รอดูๆ อิอิ
#11 by Reveal At 2007-05-09 20:47,
อ่านไปลุ้นไป
ตัดสินใจได้เด็ดขาดมาก ขอซุฮก
ปล ใจดีกันจัง ดีใจที่ยังมีคนแบบนี้อยู่
ชีวิตที่(อาจ)เหลืออยู่ ... กับขา 1 ข้าง ... อย่างน้อยมันก็มีแีรงบินต่อไปได้ เป็นสัญชาตญาณอึดแบบสุดๆ ของสัตว์

พี่กำลังคลั่งไคลสุดหล่อจากเเบอร์ลิน ... ยิ่งโต ยิ่งน่าร๊ากกกก ... http://www.zoo-berlin.de/en/experience/young-animals/ice-bear-knut.html

ปล. ยังคงฟังเพลง พื้นที่เล็กๆ ได้ไม่เบื่อ ... ขอบคุณปอมที่ทำให้พี่รู้จักเพลงนี้
++++++++++++++++++++++++
ขอบคุณครับพี่โรส
น่ารักมากเลย
ชอบมาก ๆ
ได้ยินข่าวมานานแล้ว
สมคำร่ำลือเจง ๆ
แท้งกิ้ว ๆ คร้าบบ
#9 by ปอม-ปิงๆ At 2007-05-09 14:55,


เสีย 1 ขาเพื่อรักษา 1 ชีวิต แม่ว่ามันดีกว่าตายนะจ๊ะปอมจ๋า
ทำได้ดีแล้วที่ช่วยชีวิตมันไว้ในตอนนั้น น้ำใจงามมากนะลูก(อ่ะ...ยิ้มเชียวนะ)

ขอภาวนาให้มันรอดปลอดภัยล่ะกันนะจ๊ะ

คิดถึงง่ะ
#8 by P Pu At 2007-05-09 14:24,
หยองอ่ะ เป็นคนกัวนกซะด้วย
ถ้าเป็นเรา... นกตัวนั้นคงไม่รอดแน่ๆ

นับถือค่ะ นับถือ
ขอปรบมือให้ด้วยความชื่นชม
#7 by KhunPumPui At 2007-05-09 13:34,
ชีวิตที่(อาจ)เหลืออยู่ ... กับขา 1 ข้าง ... อย่างน้อยมันก็มีแีรงบินต่อไปได้ เป็นสัญชาตญาณอึดแบบสุดๆ ของสัตว์

พี่กำลังคลั่งไคลสุดหล่อจากเเบอร์ลิน ... ยิ่งโต ยิ่งน่าร๊ากกกก ... http://www.zoo-berlin.de/en/experience/young-animals/ice-bear-knut.html

ปล. ยังคงฟังเพลง พื้นที่เล็กๆ ได้ไม่เบื่อ ... ขอบคุณปอมที่ทำให้พี่รู้จักเพลงนี้
#6 by พี่โรส (58.147.104.233) At 2007-05-09 12:43,
หวังว่ามันคงหายดี แล้วมีชีวิตอยู่ได้ด้วยขาข้างเดียวแหละเน้อ - -"
บรรยายซะเห็นภาพเลย
#5 by Zeza[wind`] At 2007-05-09 11:47,
โฮ่ว .. อ่านแล้วสงสารนกเหลือเกิน ขาขาด มันจะเป็นอย่างไรหนอหลังจากหลุดจุดๆนั้นไปแล้ว

ขออย่าให้มันตายเลย ...

ขอชื่นชมในความมีน้ำใจของพวกพี่จริงๆค่ะ
#4 by ออม At 2007-05-09 11:42,
ขอให้นกตัวนั้นใช้ชีวิตต่อได้อย่างปกติเถอะนะ
ถ้าเป็นเราๆก็จะไปช่วยเหมือนกันนั่นแหละ
มีน้ำใจมากเลยค่ะ
#3 by L Y ♦ ♦ ♦ At 2007-05-09 11:07,
หวังว่านกตัวนั้นจะหายดี

นะคะ ดีที่ยังกลับไปช่วยมันงึ้ม
หวังว่านกตัวนั้นจะหายดี

นะคะ ดีที่ยังกลับไปช่วยมันงึ้ม

จอมปอม
View full profile