มีเทียบเชิญมาบอกให้ทุกสำนักไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธ์ 
ขอบคุณทุกท่านที่ต่างก็มา 
ก็เป็นที่ได้รู้ว่าจอมมารได้กลับมาแล้ว

บัดนี้มันเคลื่อนพลมารขาวดำ 
ยุทธจักรดูระส่ำทางรอดยังไม่มีแวว 
จอมยุทธ์ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน 
จอมโจรก็พึ่งไม่ได้วันๆ ทานแต่อมยิ้ม 

เรานั้นต้องหาผู้นำบู๊ลิ้ม 
ต้องจัดการประลองใครชนะได้เป็นผู้นำ 
คนแต่ละพรรคต่างก็อยากเป็นผู้นำ 
ทำทุกทางลงร่วมประลองลงไปกองร้องครวญคราง
จนมีเสียงลอยมา 

*เหมือนกิ่งไม้ที่มีเพียงก้านเดียวย่อมหักทิ้งง่ายดาย 
แม้กิ่งไม้หากมัดไว้รวมกันย่อมหักทิ้งไม่ได้ 
ศัตรูแท้จริงใช่อยู่ที่ไหน 
แฝงตัวอยู่ในหัวใจส่วนลึกของเราทั้งนั้น 
แก่งแย่งแล้วคอยจะแตกแยกกัน 
คล้ายเราปล่อยให้พวกมารเข้ามาเพ่นพ่านในใจ 

คนแต่ละพรรคอันที่จริงพวกเดียวกัน 
แล้วทำไมไม่ลองคลายทุกข์ให้ความรักในหัวใจ
ให้ส่งเสียงลอยไป 

(*) ยามมีสุขร่วมเสพ ยามมีทุกข์ร่วมต้าน 
จะชาวยุทธ์ หรือชาวบ้าน 
จะข้าน้อย หรือขุนนาง 
ศึกภายนอกมารุกราน 
เรายังจะมัวมาก่อศึกภายในเพื่ออะไร... 
(*)
**********************************

จอมมารอยู่ในที่มืด...ย่อมได้เปรียบเสมอ

ไม่มีใครรู้แน่ได้ว่า...ใครกันแน่ที่เป็นจอมมาร

บางทีเราอาจเลือกได้...ว่าอยากจะร่วมพรรคมาร...หรือฝ่ายพิทักษ์

ถึงเวลาแล้ว...ที่เราจำเป็นต้องเลือกว่าจะอยู่ฝ่ายใด...หรือไม่ ?

บางที...จอมมารอาจจคือเทพพิทักษ์

และกลับกัน...เทพพิทักษ์อาจเป็นจอมมารตัวร้ายกาจก็เป็นได้

หรือไม่...ทั้งมารทั้งเทพ...ก็อาจสถิตเป็นตัวเดียวกัน

คิดให้ดี...คิดให้เยอะ

ว่าจะประมาณตนเป็นเทพ...แต่แสดงออกเยี่ยงมาร

หรือจะเป็นมารคุณธรรม

ศึกนี้ยาวนาน กาลเวลายาวไกล

ข้าน้อยต้องไปสู่ภาระกิจซะที...

หน้าที่ใครก็หน้าที่มัน

แล้วก็...อยากเห็นนะ...อยากเห็นเมืองไทยสงบซักที

ช่วยไปทำหน้าที่ของท่านแทนผมด้วย

แค่อีกนิดเดียว...ที่ผมจะได้เป็นกำลังให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด

หวังว่าครั้งหน้ายังมี...ผมคงได้มีส่วนร่วม

แต่ยังไงผมก็มีหน้าที่ของผมหละ..

สารจากจอมมารอสูรเทพพิทักษ์/

ป.ล.

รัก...ชาติ...ยิ่ง...ชีพ